Το Θερινό Σχολείο του Harvard στην Ελλάδα

Η χαρά και ο ενθουσιασμός μας όταν ανακοινώθηκαν οι επιτυχόντες για το Πρόγραμμα Συγκριτικών και Πολιτισμικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Harvard, το οποίο υλοποιείται σε συνεργασία με το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών, είναι πραγματικά δύσκολο να περιγραφεί˙ακόμα δυσκολότερο, βέβαια, θα ήταν για μας να προβλέψουμε πως αυτές οι πέντε εβδομάδες στην Ολυμπία και το Ναύπλιο θα ξεπερνούσαν και τις τολμηρότερες προσδοκίες μας.

Κατά τη διάρκεια του Προγράμματος κληθήκαμε να παρακολουθήσουμε επτά σεμινάρια, καθώς και διαλέξεις επισκεπτών καθηγητών, με κύριο θεματικό άξονα τη μελέτη των αυτοκρατοριών (αρχαία ελληνική, αρχαίων πολιτισμών της Ανατολής, βυζαντινή, οθωμανική) και τη «νομιμοποίηση» τους μέσα στην ιστορία, τη λογοτεχνία και το θέατρο Μια  μικροσκοπική εξέταση της επικράτησης του «ενός» απέναντι στο «άλλο». Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε το σύστημα διδασκαλίας του Harvard, κατά το οποίο η εισαγωγή και ανάλυση του θέματος κάθε σεμιναρίου από τον διδάσκοντα εξελισσόταν σε μια γόνιμη συζήτηση μεταξύ καθηγητών και φοιτητών, κάτι το οποίο ενθάρρυνε την εκμαίευση πολλών συμπερασμάτων και ωθούσε στη δημιουργία επιχειρημάτων. Φυσικά, η διδασκαλία δεν σταματούσε στην αίθουσα, καθώς στα πλαίσια του Προγράμματος συμπεριλαμβάνονταν και οι επισκέψεις σε αρχαιολογικούς χώρους αλλά και εκδρομές αναψυχής. Η οργάνωση από όλους τους συντελεστές και η γενικότερη διαμόρφωση του Προγράμματος ήταν αντάξια του ονόματος του Πανεπιστημίου του Harvard και εύχομαι η συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πατρών να συνεχίζει να εξελίσσεται και να καρποφορεί, προσφέροντας ανάλογες ευκαιρίες στους φοιτητές.  

[του Λευτέρη Κεφάλα]

 

Στην ταινία Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών, ο καθηγητής Κίτινγκ παροτρύνει τους μαθητές του να ανέβουν όρθιοι πάνω στην έδρα του με σκοπό να αποκτήσουν μια άλλη οπτική για την τάξη τους.  Αυτή η σκηνή ίσως εκφράζει καλύτερα από τα λόγια μου τις 5 εβδομάδες που πέρασα στο Harvard Summer School (HSS) στην Ολυμπία και το Ναύπλιο. Διότι η μεγαλύτερη ωφέλεια από τη συμμετοχή μου στο Πρόγραμμα δεν ήταν οι γνώσεις που απέκτησα –αν και πολλές-, αλλά οι νέες προοπτικές, οι διαφορετικές προσεγγίσεις για τις σπουδές και τη ζωή μου που τώρα μπορώ να αξιοποιήσω.

Σε ακαδημαϊκό επίπεδο, είδα πώς η διδασκαλία και η μάθηση μπορούν να γίνουν ένα μέσα στην αίθουσα, έχοντας αφενός μια ομάδα φοιτητών ικανών να σκέφτονται κριτικά και να επιχειρηματολογούν για τα θέματα που εξετάζαμε και αφετέρου έναν καθηγητή, όχι λέκτορα, αλλά συντονιστή του γόνιμου διαλόγου που συνέβαινε. Επιπλέον, διαπίστωσα ότι μπορούμε να γνωρίσουμε την ιστορία του παρελθόντος, όχι μόνο με τα βιβλία που περιέχουν «αυτά που πρέπει να ξέρουμε», αλλά και εμβαθύνοντας στη λογοτεχνία, τη ζωγραφική, τη γλυπτική, τη χαρτογραφία κ.ά.

Σε προσωπικό επίπεδο, η επαφή με τους Αμερικάνους συμφοιτητές μου μού χάρισε καινούργιους φίλους, οι οποίοι με τη σειρά τους μου προσέφεραν, επίσης, διαφορετικές αντιλήψεις: έμαθα πως «τα αμερικανάκια» δεν είναι άτομα μη συνειδητοποιημένα, αλλά έχουν ευρυμάθεια, άποψη και το θάρρος να την εκφέρουν και κυρίως πως η πολυπολιτισμικότητα και η διαφορετικότητα μπορεί να είναι τα κύρια χαρακτηριστικά ενός έθνους και μάλιστα να  λειτουργούν θετικά γι’ αυτό, όπως γίνεται στις Η.Π.Α..

Σας διαβεβαιώνω, λοιπόν, ότι η θέα από την έδρα που με ανέβασε το HSS αυτό  το καλοκαίρι είναι εξαιρετική!

[της Μίνας Τσεντούρου]