Χριστούγεννα εν έτει 2014

Ενώ κάποιοι ετοιμάζονται να φύγουν στο εξωτερικό, όχι βέβαια για να καλύψουν τις ανάγκες της επιβίωσής τους, αλλά για να απολαύσουν τις προγραμματισμένες διακοπές τους, κάποιοι άλλοι μένουν και υποφέρουν μέσα στο Χριστουγεννιάτικο «αμπαλάζ» της κοινωνίας, το οποίο και αποτελεί το «χρυσό κλουβί» τους.

Η ζωή μοιάζει να παίζει πολλά παιχνίδια στον καθένα μας, άλλοτε ευχάριστα και άλλοτε δυσάρεστα, δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο διάφορα σενάρια με πολλαπλά μεταβαλλόμενα σκηνικά. Έτσι, στις μέρες μας, στην ελληνική κοινωνία διαδραματίζονται έργα των οποίων οι πρωταγωνιστές είναι απλοί πολίτες της διπλανής πόρτας, οι οποίοι δεν επιλέγουν τον ρόλο στο το έργο που θα παίξουν.

Και όμως, στην Ελλάδα της κρίσης, της φτώχειας, της ανεργίας υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται και προβληματίζονται για το μέρος που θα περάσουν τις διακοπές τους, για τα ακριβά δώρα που θα ανταλλάξουν την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς, για το τι θα φορέσουν στο ρεβεγιόν και πώς θα στολίσουν το γιορτινό τραπέζι με την τελευταία λέξη του “art de la table”. Είναι τόσο αποκομμένοι και αποξενωμένοι σε ένα δικό τους φανταστικό, αγγελικά πλασμένο, κόσμο,  που αδιαφορούν για τους συνανθρώπους τους, αν έχουν σπίτι να κοιμηθούν, αν έχουν έστω και ένα μικρό δώρο να ανταλλάξουν ως σύμβολο αγάπης, αν έχουν ρούχα να ζεσταθούν και αν έχουν ένα πιάτο φαί να επιβιώσουν.

Το παραπάνω σκηνικό, που σε τίποτα δεν μοιάζει γιορτινό, ονειρεμένο και παραμυθένιο, είναι αυτό που επικρατεί τα τελευταία χρόνια. Μπορεί να κάνουμε ότι δεν βλέπουμε γύρω μας, αλλά πολλοί είναι αυτοί που προσπαθούν και αγωνίζονται για την επιβίωσή τους, δίνοντας την δική τους καθημερινή μάχη για τη ζωή. Έχουν μάθει να μην επαναπαύονται, να μην απολαμβάνουν, να μη χαίρονται και να μην αντιμετωπίζουν τα Χριστούγεννα ως ξεχωριστές μέρες αγάπης, ξεγνοιασιάς και ηρεμίας. Για αυτούς, η μαγεία από το παραμύθι έχει χαθεί.

Για αυτό το λόγο ας προσπαθήσουμε όλοι να γίνουμε καλύτεροι στις πράξεις και όχι στα λόγια. Να μάθουμε να βλέπουμε τριγύρω μας όλα όσα συμβαίνουν και να μη μένουμε στην επιφάνεια, αλλά να εισχωρούμε και να καταπολεμούμε το κακό από τη ρίζα. Να μη φοβόμαστε να αντιμετωπίζουμε τη ζωή και να μάθουμε να υπερασπιζόμαστε το δίκαιο. Το 2015 εύχομαι πραγματικά να είναι το έτος της αλλαγής, της ανανέωσης και της αναδόμησης της κοινωνίας και του συστήματος από την αρχή. Μόνο τότε θα μπορέσουμε να ελπίζουμε ξανά….