Χορωδία Πανεπιστημίου Πατρών…30 χρόνια προσφοράς

>>Η χορωδία του Πανεπιστημίου υπό την διεύθυνση της μαέστρου Λίνας Γερόνικου και η ορχήστρα της

Η Xορωδία του Πανεπιστημίου Πατρών γιόρτασε 30 χρόνια ζωής και επιτυχιών με μια όμορφη Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση. Στην έναρξη της εκδήλωσης, ο Καθ. κ. Στυλιανάκης Βασίλης, πρόεδρος της χορωδίας, έκανε μια αναδρομή στην ιστορία της και αναφέρθηκε στη σημασία της για το  Πανεπιστήμιο, καθώς φέρνει κοντά τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας και αναπτύσσει ισχυρούς δεσμούς μεταξύ τους. Έπειτα πραγματοποιήθηκε η βράβευση της πρώτης προέδρου της χορωδίας Τζίνας Παπασπύρου–Τσαρδάκα για την προσφορά της. Η ίδια αναφέρθηκε στις δυσκολίες που αντιμετώπισε στην εξεύρεση, αλλά και στο χτίσιμο της αίθουσας “Μάνος Χατζιδάκις”, καθώς και στον εκλιπόντα μαέστρο Σταμάτη Βασιλαντωνόπουλο. Η βραδιά έκλεισε μουσικά με τραγούδια από το ρεπερτόριο της χορωδίας, καθώς και με κάλαντα Χριστουγέννων. Στο τέλος, ζητήσαμε από την κ. Λίνα Γερονίκου, μαέστρο της χορωδίας, και από τον κ. Γιώργο Σταματόπουλο, ένα από τα ιδρυτικά μέλη, να μιλήσουν στο @UP:

1)Πώς αισθάνεστε που, ως μαέστρος, διευθύνετε μια χορωδία με 30 χρόνια ιστορία;

Λ.Γ. Είναι χαρά και τιμή για μένα να βρίσκομαι σε αυτή τη θέση, αλλά και μεγάλη ευθύνη. Παράλληλα με τις μουσικές σπουδές και χορωδιακές δραστηριότητές μου, εντάχθηκα και στη χορωδία του Πανεπιστημίου ως πρωτοετής φοιτήτρια του Τμ. Φυσικής και … «κόλλησα». Έκτοτε είμαι ενεργό μέλος, αρχικά ως χορωδός, εν συνεχεία ως άτυπη βοηθός του αείμνηστου μαέστρου Σταμάτη Βασιλαντωνόπουλου και τα τελευταία 4 χρόνια ως καλλιτεχνική διευθύντρια. Είναι μια θέση με ποικίλες υποχρεώσεις και ευθύνες που, όμως, προσφέρει μεγάλη ικανοποίηση, μετά από μια δημιουργική και αποδοτική πρόβα, μια επιτυχημένη εμφάνιση, μια συνάντηση με παλιούς φίλους και χορωδούς. 

2) Πώς καταφέρνει μια μαέστρος να κρατά ισορροπίες σε ένα σχήμα που υπάρχουν όλες οι ηλικίες, από φοιτητές μέχρι συνταξιούχους εργαζομένους του πανεπιστημίου;

Λ.Γ. Η μεγάλη ποικιλία στις ηλικίες των χορωδών είναι πρόκληση. Ομολογουμένως είναι φορές που θέλει αρκετή ενέργεια και διπλωματία να βρεις τον κατάλληλο τρόπο να μιλήσεις, να επιλέξεις ρεπερτόριο και δραστηριότητες για τη χορωδία. Το ευχάριστο είναι πως, με τη βοήθεια όλων, έχει δημιουργηθεί ένα πολύ οικογενειακό κλίμα. Συχνά βλέπεις τα μεγαλύτερα μέλη να αντιμετωπίζουν με πραγματική στοργή και φροντίδα τα νέα παιδιά, αλλά ταυτόχρονα τα πειράγματα να «δίνουν και να παίρνουν» αμφίδρομα. Τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των φοιτητών που συμμετέχουν έχει διπλασιαστεί, ελπίζουμε πως αντίστοιχη αύξηση θα έχουμε και σε μέλη από το διδακτικό και διοικητικό προσωπικό του Πανεπιστημίου.

1) Ποιες οι ευχάριστες και ποιες οι δύσκολες στιγμές που θυμάστε στην ιστορία της χορωδίας;

Γ.Σ. Οι πιο σημαντικές κι ευχάριστες στιγμές ήταν: Οι αποστολές μας στις ακριτικές περιοχές της Ελλάδος, όπως Ξάνθη, Κομοτηνή, Καστοριά, Αλεξανδρούπολη, Σάμο, Χίο, Κω. Ιδιαίτερα συγκινητικές ήταν οι συναντήσεις με τους ακρίτες στρατιώτες στα φυλάκιά τους.  Ευχάριστες και συγκινητικές στιγμές ήταν, επίσης, οι συναυλίες που δώσαμε σε Φεστιβάλ του εξωτερικού, όπως στην Βόννη Γερμανίας, στο Παλέρμο Σικελίας (στο Πανεπιστήμιο του Παλέρμο) και σε Κάιρο-Αλεξάνδρεια, μέσω της Ελληνικής Πρεσβείας. Αξέχαστοι θα μου μείνουν οι καρναβαλικοί χοροί που διοργάνωνε η Χορωδία στην αίθουσά της. Η πιο στενάχωρη στιγμή ήταν η ανακοίνωση της ασθένειας του αείμνηστου Μαέστρου μας, Σταμάτη Βασιλαντωνόπουλου.

2) Ως χορωδός, τι θα λέγατε σε ένα μέλος της Πανεπιστημιακής κοινότητας, ώστε να το πείσετε να γίνει μέλος της χορωδίας;

Γ.Σ. Ως παλιός χορωδός (ιδρυτικό μέλος, 1984) θα έλεγα σε ένα μέλος της Πανεπιστημιακής Κοινότητας να γίνει οπωσδήποτε μέλος της χορωδίας, εφόσον του αρέσει το χορωδιακό τραγούδι, η συνύπαρξη με συγχορωδούς διαφορετικών ηλικιών, αλλά κυρίως το γεγονός ότι, μέσω της συγκεκριμένης ομάδας, θα αποτελεί εκπρόσωπο του Πανεπιστημίου. Επίσης, θα έχει πολλές ευχάριστες στιγμές και εμπειρίες να ζήσει από τις αποστολές τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Τέλος, με τη νέα μας Μαέστρο, συμμετέχουμε σε πολλά Φεστιβάλ και έτσι αποκτάμε μεγάλη χορωδιακή εμπειρία, γνωρίζοντας κι άλλες ελληνικές και ξένες χορωδίες.

3)Με τη δύσκολή οικονομική συγκυρία που ζούμε ποιό πιστεύετε ότι θα είναι το μέλλον της χορωδίας και πόσο το Πανεπιστήμιο βρίσκεται κοντά στα προβλήματά της;

Λ.Γ. Είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια η οικονομική στήριξη έχει περιοριστεί σε σχέση με παλιότερα, πράγμα λογικό και αναμενόμενο, δεδομένης της οικονομικής κατάστασης. Αυτό, όμως, δε μας εμποδίζει να δραστηριοποιούμαστε όσο πιο έντονα μπορούμε. Προσπαθούμε να αξιοποιήσουμε στο έπακρο τα μέσα που μας παρέχει το Πανεπιστήμιο, ενώ ταυτόχρονα στηριζόμαστε στην όρεξη των μελών μας και στον προσωπικό τους κόπο και χρόνο, ώστε να κάνουμε μόνοι μας πράγματα που ενδεχομένως παλιότερα θα αναθέταμε σε κάποιο εξωτερικό συνεργάτη. Δυστυχώς, δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα να ανταποκρινόμαστε σε όλες τις προσκλήσεις που μας γίνονται κατά καιρούς, γιατί, συχνά, είναι αρκετά δαπανηρές. Παρ’ όλα αυτά θεωρώ πως όσο έχουμε όρεξη για δουλειά και όσο λειτουργούμε ως ομάδα, δε μπορεί παρά να συνεχίσουμε την ανοδική μας πορεία, έχοντας πάντα τις Πανεπιστημιακές αρχές αρωγούς στην προσπάθεια αυτή, όχι μόνο υλικά, αλλά και ηθικά.

Γ.Σ. Το Πανεπιστήμιο νομίζω ότι έχει προσφέρει πολλά (οικονομικά κ.λ.π.) στα πλαίσια του δυνατού στην Χορωδία. Σημασία έχει τα μέλη της να αγαπούν την χορωδία, να πειθαρχούν στην Μαέστρο και την εκάστοτε Διοικούσα Επιτροπή που ορίζει το Πανεπιστήμιο και ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ!

[Για τις φωτογραφία ευχαριστούμε την κ. Δήμητρα Σταματοπούλου]