Ένας θησαυρός ανοίγει στο Διαδίκτυο: Η ψηφιοποίηση χειρογράφων της Μονής Ταξιαρχών Αιγίου

>> Χειρόγραφο της Μονής Ταξιαρχών

Την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα πενήντα χρόνια του Πανεπιστημίου Πατρών, έλαβε χώρα στο Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο, η ημερίδα με τίτλο «Ξεφυλλίζοντας το Βυζάντιο ΙΙΙ: Τα Βυζαντινά και Μεταβυζαντινά χειρόγραφα της ιεράς Μονής Ταξιαρχών Αιγίου». Η εκδήλωση, η οποία πραγματοποιήθηκε υπό την παρουσία του Πανοσιολογιοτάτου αρχιμανδρίτη Καλλινίκου, αντιπροσωπείας της Μονής, διακεκριμένων πανεπιστημιακών, αλλά και πολλών φοιτητών, ήρθε να καταρρίψει για μια ακόμη φορά την προκατάληψη, η οποία θέλει τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες και πιο συγκεκριμένα τις βυζαντινές επιστήμες, παρωχημένες και αποκομμένες από την ψηφιακή επανάσταση της εποχής μας.

Στα πλαίσια της εκδήλωσης, παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα μιας εξαιρετικά ενδιαφέρουσας πρωτοβουλίας του Εργαστηρίου των Θεωρητικών Επιστημών του ΠΤΔΕ και του Εργαστηρίου Παλαιογραφίας του τμήματος Φιλολογίας, σε συνεργασία με την Μονή Ταξιαρχών, η ψηφιοποίηση της αρκετά εκτεταμένης βιβλιοθήκης της Μονής και η ψηφιακή καταλογογράφησή της. Η βιβλιοθήκη της Μονής, η οποία κατάφερε να διαφύγει τον κίνδυνο της καταστροφής στα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής, περιέχει ένα θησαυρό χειρογράφων και βιβλίων, τα οποία αγγίζουν τον αριθμό των περίπου 4000 τόμων. Σ’ αυτή τη συλλογή μπορεί να βρει κανείς χειρόγραφα τόσο θεολογικού και λειτουργικού περιεχομένου, όσο και μεταφράσεις από τη λατινική και άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας ως παιδαγωγικά εγχειρίδια των δασκάλων και των καθηγητών της Μονής. Εντούτοις, εξαιρετικού φιλολογικού και όχι μόνο ενδιαφέροντος αποτελούν η συλλογή 500 έργων, τα οποία χρονολογούνται από το 1499, γραμμένα σε ποικίλες γλώσσες, όπως και η συλλογή των καταλοίπων του Αρχιμανδρίτη και διδάκτορα φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Λειψίας, Ανδρόνικου Δημητρακόπουλου (1826-1872), του οποίου η βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε στη Μονή ύστερα από τον θάνατό του και περιέχει έναν σημαντικό αριθμό ανέκδοτων μέχρι σήμερα έργων.

Το μνημειώδες αυτό έργο, το οποίο ολοκληρώθηκε αισίως τη χρονιά που διανύσαμε, απέδειξε για μια ακόμη φορά ότι το Πανεπιστήμιο ως χώρος παραγωγής όχι μόνο έρευνας, αλλά και πολιτισμού, όταν στηρίζεται και έρχεται σε δημιουργική συνεργασία με τους τοπικούς φορείς, μπορεί να ωφελήσει σημαντικά την περιοχή του και να φέρει στο φως θησαυρούς που οι περισσότεροι από εμάς δεν φανταζόμαστε καν ότι υπάρχουν.

Περισσότερες πληροφορίες στον ιστότοπο του Εργαστηρίου Θεωρητικών Επιστημών: http://www.elemedu.upatras.gr/labart/dimitr/index2.html