Ημέρα της Ποίησης

Για τον εορτασμό της ημέρας της ποίησης, την 21η Μαρτίου, το @UP δημοσιεύει το ποίημα της Χρύσας Καλαντζή, φοιτήτριας του Τμήματος Φιλολογίας, αναδεικνύοντας ότι  πάντα έχεις τη δυνατότητα να φωτίσεις το σκοτάδι του άλλου.

Φως

Μην ξημερώσεις, μείνε πίσω.
Μη βγεις απ'το σκοτάδι,
όπως κάνει και κείνος...
Μη δώσεις χαρά με το φως σου,
μην αλλάξεις τη σκοτεινή μελαγχολία,
όπως κάνει και κείνος...
Μην απλώσεις τις ακτίνες σου, μη.
Τη φοβάται την αλλαγή.
Άσε το σκοτάδι, τη μιζέρια, τη βραδινή μοναξιά.
Τη συνήθισε πλέον.
Μην ξημερώσεις σου λέω.
Μπορεί τότε να μάθει τούτη εδώ η κοινωνία
να ρισκάρει, να τολμάει, να δίνει...
Μπορεί να μάθει να μισεί, να αγαπάει, να ζει.
Οι πρώτες ακτίνες σου αχνοφαίνονται.
Αρχίζω να διακρίνω τις σκιές στο δωμάτιο.
Ξημερώνει...
Τί θα συνέβαινε αν με άκουγες;
Αν ζούσαμε για πάντα στο μονόχνωτο σκοτάδι;
Αν το μόνο που έσπαγε τη μονοτονία της σκοτεινιάς
ήταν ένα ξεχασμένο φεγγάρι,
Κάπου στην άκρη του ουρανού;
Λες να ξυπνούσαμε από τη λήθη;
Λες να σπάγαμε επιτέλους το κελί μας;
Λες...;
Δε θα μάθουμε ποτέ.