Seize the book...

Όταν ο καθηγητής φιλοσοφίας Mark Rowlands μπήκε στον πειρασμό να δει από κοντά μερικά κουτάβια λύκου, σίγουρα δεν περίμενε ότι αυτό το γεγονός θα αλλάξει όλη του η ζωή και θα τον εμπνεύσει. Ο Rowlands, μέσω ενός είδους αυτοβιογραφικής αφήγησης, περιγράφει σε βάθος τη συγκινητική σχέση που αναπτύχθηκε μεταξύ του ιδίου και του ιδιαίτερου κατοικιδίου του, ενώ παράλληλα μπλέκει εντέχνως φιλοσοφικά ζητήματα όπως ο θάνατος, η αγάπη, ο άνθρωπος, η ευτυχία, τα οποία αντιμετωπίζει με εκλαϊκευμένο τρόπο. Αν και γνωρίζουμε εκ προοιμίου ότι ο Μπρένιν δεν ζει πια, η μαγεία του βιβλίου έγκειται στην εύστοχη διήγηση του συγγραφέα που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον και τροφοδοτεί τον αναγνώστη με χιούμορ, συγκίνηση και τροφή για σκέψη.
Ο Φιλόσοφος και ο Λύκος [1] μια πρωτότυπη ιστορία αγάπης και φιλίας που διαβάζεται απνευστί, θα σας ευαισθητοποιήσει και θα σας απορροφήσει!
 
[1] Mark Rowlands, Ο Φιλόσοφος και ο Λύκος, μτφρ. Ελένη Βα-χλιώτη,Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, Αθήνα, 2010
 
[της Δήμητρας Αλεξανδράκου]
 
Ο Ουμπέρτο Έκο, ο μεγάλος Ιταλός λογοτέχνης και καθηγητής της σημειωτικής στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, απεβίωσε πρόσφατα. Ένα από τα τελευταία μη λογοτεχνικά συγγράμματα που δημοσίευσε πριν από τον θάνατό του είναι και Η Ομορφιά της Λίστας [2], όπου συζητά την λειτουργία του καταλόγου στη λογοτεχνία και την τέχνη. Στο βιβλίο αυτό ο Έκο έχει ανθολογήσει μια τεράστια ποικιλία αποσπασμάτων από έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, τα οποία ‘ζευγαρώνει’ (ως προς την παρουσίαση) με διάσημα έργα εικαστικής τέχνης: από τον Ησίοδο, τον Δάντη και τον Γκόγια ως τον Προυστ και τον Γουόρχολ, η παρουσία της καταλογογραφικής διάθεσης αποκαλύπτει διασυνδέσεις μεταξύ πολύ διαφορετικών μεταξύ τους δημιουργημάτων, από διαφορετικές εποχές. Ο ιταλικός τίτλος του βιβλίου αποδίδει πολύ πιο εύστοχα από τον ελληνικό την σύλληψη του Έκο: Vertigine della Lista, ο ίλιγγος ή η ζάλη της λίστας. Πράγματι, οι λίστες και οι κατάλογοι συχνά μας φέρνουν πονοκέφαλο με την πεζή λεπτομέρειά τους. Ταυτόχρονα όμως μας παρασύρουν μέσα σε μια δίνη ανα-φορών και παραπομπών, των οποίων οι ατέλειωτες διακλα-δώσεις επιδιώκουν να αποτυπώσουν και να κωδικοποιή-σουν την πολυπλοκότητα του κόσμου. ‘Η λίστα’, όπως το θέτει ο Έκο, ‘είναι η αρχή του πολιτισμού’, και κάτι που ‘επιχειρεί να συλλάβει το ασύλληπτο ̓. Αν θεωρεί κανείς ότι oι δηλώσεις αυτές είναι υπερβολικές για κάτι τόσο μονότονο όσο ο κατάλογος των πλοίων της Ιλιάδας, δεν έχει παρά να διαβάσει το φαντασμαγορικό αυτό βιβλίο ώστε να πειστεί για το αντίθετο.
 
[2] Ουμπέρτο Έκο, Η Ομορφιά της Λίστας, μετάφρ. Δ. Δότση-Α. Χρυσοστομίδης, Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη 2010.
 
[της Κατερίνας Οικονομοπούλου]