Η αξία της φωτογραφίας και η αγάπη μου σε αυτή

>>Η φωτογραφία με την οποία συμμετείχα  στην έκθεση 

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, το χρονικό διάστημα 19 - 23/05/2016 και  26/05/2016, πραγματοποιήθηκε το Φεστιβάλ των Πολιτιστικών Ομάδων του Πανεπιστημίου Πατρών στο Παλαιό Νοσοκομείο. Πόσο ωραίο συναίσθημα είναι αυτό της προσφοράς και συμβολής; Προσωπικά άφησα το στίγμα μου στο φετινό Φεστιβάλ μέσω της Έκθεσης Φωτογραφίας που διοργάνωσε η ομάδα στην οποία ανήκω, η οποία δεν είναι άλλη από την ομάδα του Φωτογραφικού.  
 
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…  
 
Η ιδέα της Έκθεσης όλους μας ξετρέλανε. Έχει απίστευτο ενδιαφέρον όλη η διαδικασία της προετοιμασίας μας. Από τη εύρεση των πιο κατάλληλων και αγαπημένων φωτογραφιών που παρουσιάσαμε στην ομάδα για να επιλέξουμε, μέχρι το λεγόμενο καδράρισμά τους. Βέβαια, ο τρόπος παρουσίασης της έκθεσης καθώς και των διαδραστικών φωτοπαιχνιδιών για τους επισκέπτες μας ήταν καθοριστικός.  
 
Για μένα η φωτογραφία είναι άκρως ιερή. Είναι αυτή που αιχμαλωτίζει τη στιγμή και τη διατηρεί μία ζωή. Είτε καλή είναι αυτή η στιγμή είτε κακή, αποτελεί μέρος της ζωής μας των αναμνήσεών μας, της ιστορίας που γράφουμε ως άνθρωποι σε τούτο τον κόσμο. Δε ξεχνάμε… Πόσο σημαντικό είναι να μην ξεχνάμε; Ακόμα και αυτά που μας πλήγωσαν, μας έκαναν πιο δυνατούς και μας έμαθαν…  
 
Είναι σα να παγώνει ο χρόνος. Και έτσι μετά από χρόνια, όταν ανατρέχουμε πίσω, όταν σκεφτόμαστε σκαλίζοντας το παρελθόν μας, πάντα μία φωτογραφία θα θυμίζει τα συναισθήματα που νιώθαμε, τους ανθρώπους που είχαμε κοντά μας. Είναι σα να βιώνουμε ξανά και ξανά τη στιγμή στο τώρα και όχι στο τότε. Υπάρχουν αμέτρητα είδη φωτογραφιών ανάλογα με το τι απεικονίζουν. Τοπίου, δρόμου, πορτρέτο. Εμένα πάντα η φωτογραφία δρόμου με ενθουσίαζε. Και ήρθε εκείνη η στιγμή που αποφάσισα να τραβήξω και εγώ μία αντίστοιχη.  
 
Με αυτή τη φωτογραφία λοιπόν συμμετείχα στην έκθεση. Πάντα θα μου θυμίζει το σκηνικό που διαδραματίστηκε ένα βράδυ μέσα στο λεωφορείο με τον αριθμό 1 και με ευαισθητοποίησε να πατήσω ένα και μόνο κλικ, όπως επίσης τα βλέμματα γεμάτα απορία των επιβατών. Το σκηνικό δεν θα το αναφέρω… Δεν έχει σημασία. Περισσότερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ευφάνταστες ιστορίες που μου έχουν εκμυστηρευτεί όλοι όσοι παρατήρησαν τη φωτογραφία μου.  
 
Για αυτό άλλωστε το προφανές μπορεί να μην είναι και το ακριβές. Προσοχή στην ερμηνεία και παρατήρηση των πάντων!