Ξαφνική απώλεια

>>Ο Ιωάννης Τρυπαναγνωστόπουλος στο Patras IQ, δίνοντας συνέντευξη στον UP FM.

Πόσες φορές έτυχε στο άκουσμα μιας άσχημης είδησης να μην πιστεύετε στα αυτιά σας ή να εύχεστε ότι κάποιος σάς κάνει μια κακόγουστη φάρσα; Αυτό ακριβώς αισθάνθηκα και εγώ
όταν πληροφορήθηκα τον αιφνίδιο χαμό του Καθηγητή του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου μας κ. Ιωάννη Τρυπαναγνωστόπουλου κατά τη διάρκεια των διακοπών του Πάσχα. Δε θα ξεχάσω εκείνα τα δευτερόλεπτα αγωνίας που ανυπομονούσα να ακούσω ότι κάποιο λάθος έγινε. Και όμως τελικά ήταν η μόνη αλήθεια… Αγαπημένοι συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι και φοιτητές του Καθηγητή την Τετάρτη 19 Απριλίου ήταν παρόντες στον Πανεπιστημιακό Ιερό Ναό Αγίων Τριών Ιεραρχών στην Πανεπιστημιούπολή μας.

Όλοι μαζί σε κλίμα ανείπωτης θλίψης αποχαιρετήσαμε τον καθηγητή μας. Πόσο στενάχωρη για όλους ήταν η επίσκεψή μας στο Πανεπιστήμιο για έναν τέτοιο λόγο!
Κάθε φορά που πηγαίνω στο Πανεπιστήμιο ο λόγος είναι φωτεινός, λαμπρός… Είτε για τη σχολή μου, είτε για τις δραστηριότητες που έχω αναπτύξει. Αλλά αυτή τη φορά ο λόγος ήταν άκρως μελαγχολικός.

Δυστυχώς, η πανεπιστημιακή κοινότητα έχασε πολύ πρόωρα έναν αξιόλογο επιστήμονα που ασχολήθηκε επί σειρά ετών με την ηλιακή ενέργεια και με το περιβάλλον. Ο Ιωάννης Τρυπαναγνωστόπουλος ήταν μέλος της Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών της Δημοκρατίας των Σέρβων αλλά και ενεργό μέλος της Αειφορίας του Πανεπιστημίου Πατρών. Επιπλέον, κατάφερε να συνδυάσει με έναν υπέροχο τρόπο δυο μαγευτικούς κόσμους: αυτόν της επιστήμης και αυτόν της τέχνης. Για αυτό το λόγο άφησε πίσω του σπουδαίο έργο γύρω από
την περιβαλλοντική τέχνη, την οποία υπηρέτησε με αγάπη. Άλλωστε, δεν ήταν λίγες οι φορές που τον καλούσαν να δώσει διαλέξεις σχετικές με την περιβαλλοντική τέχνη αλλά και να εκθέσει τα έργα του που ήταν εμπνευσμένα από το περιβάλλον.

Ήταν ένας δραστήριος άνθρωπος τόσο για το Πανεπιστήμιο όσο και για την κοινωνία της Πάτρας. Διέθετε ήθος και αρχές. Έκανε όνειρα για το μέλλον και είχε την όρεξη να τα πραγματοποιήσει. Μάλιστα, την τελευταία φορά που τον είδα ήταν στο φετινό Patras IQ, όπου παρευρέθηκε στο περίπτερο μαζί με τους φοιτητές του δίνοντας το παρόν και τις τρεις ημέρες της διοργάνωσης. Μα πάνω από όλα ήταν ένας Καθηγητής δίπλα και όχι απέναντι στους φοιτητές του. Ήταν δίπλα σε όσους έβλεπε ότι προσπαθούσαν να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα. Προσωπικά, είχα την τύχη να τον έχω καθηγητή. «Η δημοσιογράφος μας…» — έτσι με αποκαλούσε, όταν βρισκόμασταν σε διάφορες εκδηλώσεις.
Δάσκαλε μακάρι να μην αναφερόμουν στην απώλειά σας αυτή τη στιγμή. Τι καλά θα ήταν να είχαμε τη συνέντευξή σας έτσι όπως τα σχεδιάζαμε. Πολύ κρίμα… Σας ευχαριστούμε για όλα όσα μας προσφέρατε απλόχερα. Θα σας θυμόμαστε για πάντα. Καλό παράδεισο, δάσκαλε!