@UP: Σταματία Καλλιβωκά

Για πάντα χαμένος περιπλανώμενος τουρίστας

Να χάνεσαι μάτια μου, να χάνεσαι. Γιατί η ζωή είναι πολύ μικρή για να ακολουθείς προδιαγεγραμμένα μονοπάτια, συγκεκριμένες διαδρομές, χωρίς παρεκκλίσεις, χωρίς λάθη, χωρίς χάος.

Να τολμήσεις να βρεθείς στο απόλυτο πουθενά και να περιπλανιέσαι έτσι, για ένα τίποτα. Να γελάς με τη μαυρίλα που σού φέρνουν οι αλλαγές και να τις πιτσιλίζεις με το δικό σου μοναδικό χρώμα. Να παρατηρείς όλους εκείνους που διασχίζουν την ίδια γνώριμη διαδρομή, και εσύ, απλός τουρίστας που έχασες τον δρόμο σου.

Εθελοντισμός και κινητικότητα για νέους

>>Εθελοντισμός και Κινητικότητα στο ΜΕΤ. Φωτογραφία: Κατερίνα Λεκατσά, Πράσινο Πανεπιστήμιο

Αν σάς αρέσουν οι βαλίτσες, οι χάρτες, η δημιουργική δουλειά και η καλή παρέα, αυτό το κείμενο γράφτηκε για εσάς!

Seize the book

Στο βιβλίο του «Πάντα ήρωες» [1], ο Fabien Marsaud, Γάλλος τραγουδοποιός και ποιητής, μιλά για το ατύχημα που είχε στην πισίνα της αθλητικής κατασκήνωσης που εργαζόταν για ένα καλοκαίρι και περιγράφει με χιουμοριστικό τρόπο τις πιο δύσκολες καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος στο νοσοκομείο. Μεταφρασμένο από την Χάρις Αλεξίου και γραμμένο από τον Grand Corps Malade, ψευδώνυμο του Marsaud, αυτό το βιβλίο αξίζει να διαβαστεί, καθώς μεταδίδει τη δίψα για ζωή. Μια δίψα που σε διακατέχει ακόμα κι όταν περνάς δύσκολες στιγμές. Ειδικά, όταν περνάς δύσκολες στιγμές.

"Εδώ και τώρα" ας διαχειριστούμε το συναίσθημα του άγχους: Το άγχος δεν αντιμετωπίζεται, ρυθμίζεται.

Ξυπνάς και διαπιστώνεις, πως έχεις ήδη χάσει το λεωφορείο. Τρέχεις. Στα μισά του δρόμου βρίσκεις ταξί και  πάνω που πήρες μια ανάσα ευτυχίας σε γειώνει το κόκκινο φανάρι. Και μετά άλλο κόκκινο φανάρι. Και άλλο και άλλο και άλλο...Θα τρελαθείς; Ίσως δεν χρειάζεται! Κάποτε μού είπαν πως δεν έχει νόημα να αγχώνομαι, αν δεν υπάρχει λύση στο πρόβλημα, ενώ αν υπάρχει λύση, τότε γιατί να αγχωθώ! Καλύτερα, όμως, μας τα είπαν οι ειδικοί επί του θέματος, οι οποίοι μας ενημέρωσαν για το αποδοτικό άγχος (υπάρχει και αποδοτικό;) και για το μη-χρήσιμο. Πού; Μα φυσικά στην Αγορά Αργύρη!