Εξόριστοι στο σανίδι

>>Στιγμιότυπο από την παράσταση

Τέλη Οκτώβρη του 2018, παρακολουθήσαμε φοιτητές, καθηγητές, φίλοι και, γενικώς, το φιλοθεάμον κοινό της πόλης μας τη θεατρική παράσταση με τίτλο «Στρέβλωση» η οποία ανέβηκε στο θέατρο ACT (Γεροκωστοπούλου 65). Ένα έργο, το οποίο υλοποιήθηκε από νεαρούς φοιτητές, και όχι μόνο, του Πανεπιστημίου Πατρών, οι οποίοι αξιοποιώντας το κοινό τους πάθος για το θέατρο και εκμεταλλευόμενοι τον ελεύθερο χρόνο τους, κατάφεραν να μας προσφέρουν μια βραδιά γεμάτη συγκίνηση, απόλαυση και προβληματισμό.

Η παράσταση εκτυλίχθηκε γύρω από μια οικογένεια η οποία προσκάλεσε στο σπίτι της έναν φωτογράφο για να τους φτιάξει το πορτραίτο, πιστεύοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα ενωθούν όλα τα αποσυναρμολογημένα κομμάτια της ψυχής τους. Κάθε φορά που ο φωτογράφος είναι έτοιμος να απαθανατίσει τη στιγμή, κανείς τους δεν χαμογελάει με άμεση συνέπεια οι φωτογραφίες να μην αποδίδουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα· και αυτό, γιατί και τα εννέα μέλη της οικογένειας κρατούσαν ακόμα ζωντανές τις μνήμες για πράγματα που βίωσαν, για όνειρα που δεν εκπλήρωσαν και για τον «δρόμο» που τελικά επέλεξαν. Οι μνήμες τους έρχονται στο προσκήνιο με παραδείγματα, φράσεις και λέξεις που χρησιμοποιεί ο φωτογράφος και μαζί με αυτές «ξυπνούν» και οι άνθρωποι που τις φέρουν. Οι αναμνήσεις του κάθε μέλους μας μετέφεραν στην προσωπική τραυματική ιστορία του παρελθόντος τους.

Στο σενάριό του, ο Βαγγέλης Παναγιωτόπουλος (μέλος της ομάδας και σκηνοθέτης της παράστασης) κατάφερε μέσα από τις αναμνήσεις των μελών της οικογένειας να κατασκευάσει μικρές ιστορίες, οι οποίες έθιγαν επίκαιρα ζητήματα που όλοι μας έχουμε βιώσει, ακούσει και πολλές φορές αποκρύψει.

Ποιος δεν θα ήθελε να απαλλαγεί από το βίαιο συναίσθημα της μετάβασης από παιδί σε ενήλικα; Ποιος δεν έχει ζήσει ή αντικρίσει ρατσιστικές επιθέσεις, σχολικό εκφοβισμό ή ξυλοδαρμό; Ή πόσοι από εμάς δεν έχουμε περάσει ατελείωτες ώρες αγκαλιά με τον εαυτό μας, τους φόβους μας, τις ανησυχίες μας κλεισμένοι στο σκοτάδι της ψυχής μας; Μάλλον όλοι.

Αυτά ήταν τα θέματα που διαδραμάτισαν οι «Εξόριστοι στο σανίδι» μέσα από την παράστασή τους, και κρατώντας ακέραιο χαρακτήρα
από την αρχή έως το τέλος, απέδωσαν, όλοι τους, την καλύτερη δυνατή ερμηνεία. Γεμάτοι πάθος, ένταση και οδύνη ολοκλήρωσαν με επιτυχία το έργο τους, αφήνοντάς μας ικανοποιημένους και με αρκετές σκέψεις για το υπόλοιπο της βραδιάς.