Μια περιδιάβαση στις κινηματογραφικές ομάδες και λέσχες της πόλης μας

Στο 47ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, μεταξύ των νέων προβολών και της παρουσίασης πληθώρας ανερχόμενων καλλιτεχνών, συζητήθηκε εκτενώς ο «ψηφιακός κινηματογράφος» ως δημιούργημα των καιρών μας που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της νέας γενιάς, της εποχής της ψηφιοποίησης αλλά και της οικονομικής μας κρίσης. Για κάποιους, θεωρείται επανάσταση στο χώρο της έβδομης τέχνης, ενώ άλλοι τον βλέπουν ως απειλή τόσο για τη γνήσια σινεφιλία, όσο και για τους ίδιους τους κινηματογράφους ως θεσμούς και σημεία πολιτισμικής αναφοράς.
Στην Πάτρα, αν και τα τελευταία χρόνια έχουν κλείσει πολλοί κινηματογράφοι και αίθουσες, κινηματογραφικές ομάδες μάχονται για την αναβίωση του κινηματογράφου ως ποιοτικής διασκέδασης. Έτσι, στην πόλη μας οργανώνονται κινηματογραφικές προβολές από πολυάριθμους πανεπιστημιακούς αλλά και ανεξάρτητους φορείς, όπως η «Κινηματογραφική Λέσχη Πάτρας», ο «Γυμνός Οφθαλμός», η «Trabaλa», το «Cinedoc Greece» και η «Κινηματογραφική Ομάδα της Φοιτητικής Εστίας». Η μεγάλη ανταπόκριση που σημειώνεται αποδεικνύει ότι, παρά την πληθώρα των επιλογών που προσφέρει το ίντερνετ, η γοητεία του κινηματογράφου και των βιωμάτων που αυτός μας επιφυλάσσει παραμένει σταθερή.
Η «Κινηματογραφική ομάδα της Φοιτητικής Εστίας», πιο συγκεκριμένα, διοργανώνει δωρεάν προβολές στις 21:00 το βράδυ στο χώρο της Φοιτητικής Εστίας στην Πανεπιστημιούπολη. Έτσι, οι σινεφίλ έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν από σύγχρονες ταινίες, όπως το «Burnt» και το «Dirty Grandpa», έως παλιές κλασικές, όπως το «Monty Python and the holy grail» και το «Life of Brian». Δράσεις σαν και αυτή προσφέρουν στη φοιτητική κοινότητα τη δυνατότητα ποιοτικής ψυχαγωγίας αλλά και κοινωνικοποίησης.
Παράλληλα, διανύουμε τον A΄ κύκλο προβολών της «Κινηματογραφικής Λέσχης Πάτρας», οι οποίες θα διαρκέσουν μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου και θα συνεχιστούν μετά τις χριστουγεννιάτικες διακοπές, από τις 7 Ιανουαρίου και έπειτα. Με 500 περίπου μέλη-συνδρομητές και με εβδομαδιαίες προβολές τις οποίες παρακολουθεί πλήθος κόσμου, η Λέσχη φέρνει την πόλη μας σε επαφή με τον ποιοτικό κινηματογράφο. Κάθε Δευτέρα, στον κινηματογράφο «Ster Cinemas» στη Veso Mare, στην Ακτή Δυμαίων 17, τα μέλη μπορούν με την κάρτα διαρκείας τους να παρακολουθήσουν τρεις προβολές σε διαφορετικές ώρες (18:00, 20:15, 22:30). Για τα μη μέλη, το εισιτήριο κοστίζει 6 ευρώ.
Στο Θέατρο Πάνθεον, από την άλλη, λαμβάνουν χώρα ταυτόχρονα δύο κινηματογραφικές δράσεις. Μία από αυτές είναι το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ «Cinedoc Greece». Στο πλαίσιό του βραβευμένα ελληνικά και ξένα ντοκιμαντέρ προβάλλονται από τον Νοέμβριο έως τον Απρίλιο, μαζί με παράλληλες εκδηλώσεις που προωθούν τις συλλογικές δράσεις και τον διάλογο. Το Φεστιβάλ πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, τον κινηματογράφο Danaos Cinema, το Thessaloniki International Film Festival και τον Δήμο Βόλου, ώστε να μας προσφέρει τις καλύτερες επιλογές. Παράλληλα, στο Πάνθεον, λειτουργεί και ο «Γυμνός Οφθαλμός», με υπεύθυνο τον Νίκο Καββαδία. Οι προβολές του ξεκίνησαν στις 10 Οκτωβρίου με την ασπρόμαυρη ταινία Ουγγρικής παραγωγής «1945», με θέμα τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ακολούθως, είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε ταινίες που βραβεύτηκαν σε Διεθνή Κινηματογραφικά Φεστιβάλ, όπως το «Γλυκιά Πατρίδα», το «Η Άμυνα του Δράκου», και το «Αραβία». Ο πρώτος κύκλος προβολών ολοκληρώνεται στις 23 Ιανουαρίου 2019. Το αναλυτικότερο πρόγραμμα τόσο του «Cinedoc» όσο και του «Γυμνού Οφθαλμού» μπορεί να το βρει κανείς στην διαδικτυακή ιστοσελίδα του θεάτρου Πάνθεον.
Ενδιαφέροντα έργα, επίσης, μπορούμε να παρακολουθήσουμε και σε έναν πιο εναλλακτικό και χαλαρό χώρο, στην «Trabaλa» στην οροφή του Ghetto Bar επί της Ευμήλου. Εβδομαδιαία προγραμματίζονται πολυάριθμες προβολές παλαιότερων αλλά και πιο σύγχρονων ταινιών, για όλες τις προτιμήσεις. Και όλα αυτά χωρίς είσοδο, αλλά με την τιμή του ποτού σας.
Εν ολίγοις, η Πάτρα προσφέρει μεγάλο αριθμό επιλογών όσων αφορά τον κινηματογράφο, μέσω την πολιτισμικών της ομάδων και Λεσχών. Και είναι πρωτοβουλίες σαν και αυτές που προωθούν το ποιοτικό θέαμα και δίνουν έδαφος στις καλλιτεχνικές μας ανησυχίες, αλλά και μια διέξοδο από τις εύπεπτες και συχνά ανούσιες προτάσεις του «ψηφιακού κινηματογράφου».