Ένα ατελείωτο ταξίδι

Χρόνια, μήνες, εβδομάδες, μέρες, ώρες, λεπτά, δευτερόλεπτα… Όλα τόσο, μα τόσο πολύτιμα... Ο χρόνος μοιάζει με ανεκτίμητο θησαυρό, αλλά παράλληλα είναι τόσο υπερεκτιμημένος για τον καθένα μας.
Όλοι ευχόμαστε να είχαμε όλο και περισσότερο. «Μία ωρίτσα να ’χα παραπάνω», λέμε όλοι τόσο αβίαστα. Λες και αν την είχαμε, δεν θα πέρναγε και αυτή τόσο γρήγορα. Λες και θα σταμάταγε ο χρόνος και θα λύναμε όλα τα προβλήματα, βρίσκοντας την πολυπόθητη διέξοδο στα αδιέξοδά μας.
Και εδώ, για ακόμη μια φορά, φαίνεται ο νους του ανθρώπου, η ψυχοσύνθεσή του. Η απληστία και η πλεονεξία για τα πάντα επιβεβαιώνονται ξανά και ξανά μέσα από την καθημερινή τριβή και ρουτίνα. Όλα αυτά, δείγματα των σύγχρονων, δέσμιων με υλικά αγαθά, κοινωνιών. Σαν το κυνήγι του κρυμμένου θησαυρού, θα μπορούσα να χαρακτηρίσω την καθημερινή, ατελείωτη προσπάθεια του ανθρώπου, να ανακαλύψει και να αποκτήσει λίγο χρόνο παραπάνω. Για να μην αναφέρω το πόσο γρήγορα κυλά, περνά και χάνεται. Οι δείκτες του ρολογιού όχι απλά τρέχουν… καλπάζουν με άπιαστη ταχύτητα… Φαίνεται πως βιάζονται να συναντήσουν την αγαπημένη τους, τη νύχτα. Έτσι και εμείς βρισκόμαστε μπροστά από μία καθημερινότητα ή για πολλούς ρουτίνα, η οποία, αν και ο χρόνος ρέει άλλοτε πιο γρήγορα και άλλοτε πιο αργά, πάντα σε συνάρτηση με τη συναισθηματική μας κατάσταση, φαντάζει τόσο ίδια, τόσο στάσιμη. Οξύμωρο σχήμα, δεν μπορώ να πω…
Βέβαια, το κατά πόσο χάνεται, είναι ένα θέμα σχετικό. Στην πραγματικότητα ο χρόνος δεν σκορπίζεται, αλλά μέσω των ιδιαίτερων αναμνήσεών μας, όλα χαράζονται στην καρδιά και στο μυαλό και εκεί παραμένουν για όσο χρόνο εμείς θέλουμε να τα φυλάξουμε αναλλοίωτα.
Άλλο ένα μέσο, αυτή τη φορά τεχνολογικό και όχι ζωτικό, είναι η φωτογραφία. Αυτή έχει την ικανότητα να παγώνει το χρόνο και να αιχμαλωτίζει τη στιγμή σε ένα καρέ φωτογραφικού φιλμ.
Αυτή η φωτογραφία θα σου θυμίζει όχι απλά το χρόνο που πέρασε ανεπιστρεπτί, αλλά θα στέκει εκεί για να σου υπενθυμίζει κάθε φορά που την κοιτάς, πίσω από το χαμόγελό σου τι έκρυβες, τα συναισθήματα που είχες και το τραγούδι που άκουγες πρώτη φορά, όταν την είδες, τοποθετώντας τη στη σωστή θέση του φωτογραφικού άλμπουμ της ζωής σου…!