Seize the book...

Η Φλόρενς και ο Έντουαρντ, δύο ερωτευμένοι νέοι το 1962 που έχουν μόλις παντρευτεί, ξεκινούν όλο προσδοκίες τον μήνα του μέλιτος. Έχοντας αποσυρθεί σε ένα παρακμιακό ξενοδοχείο στη νότια ακτή της Αγγλίας, είναι και οι δύο γεμάτοι άγχος εν όψει της πρώτης νύχτας του γάμου τους μόνο που δεν νιώθουν άγχος για τα ίδια πράγματα… Στο μυθιστόρημα του Ίαν Μακγιούαν Στην Ακτή [2], οι μύχιες σκέψεις και επιθυμίες της Φλόρενς και του Έντουαρντ, αρχικά διστακτικές και καλυμμένες κάτω από το πέπλο του ‘πρέπει’, αγωνίζονται να βγουν από το καλά κλειστό καβούκι τους, ώσπου τελικά σαρώνουν τα πάντα (ακόμα και τον ίδιο τον γάμο των νέων) με την αλήθεια τους. Από αυτό το σημείο και μετά, δεν υπάρχει επιστροφή. Ο Μακγιούαν διεισδύει στην καρδιά της πιο αρχέγονης σύγκρουσης, αυτής μεταξύ των δύο αντίθετων φύλων, και μας δείχνει με τον ιδιαίτερο, κλινικό τρόπο του το πώς ο φόβος, η κοινωνική τάξη, οι αναστολές κάνουν τον έρωτα και το γάμο να είναι κάθε άλλο παρά απλή υπόθεση.
 
[2] Ίαν Μακγιούαν, Στην Ακτή, μετάφρ. Ε. Ηλιοπούλου. Αθήνα: Πατάκης 2015.
 
[Κατερίνα Οικονομοπούλου]
 
Το "Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια" [1] της Harper Lee είναι από τα πιο δημοφιλή έργα όλων των εποχών, κι αν δεν το έχεις διαβάσει, τώρα είναι η ευκαιρία. Κι αν τό ’χεις διαβάσει, μία φορά δεν είναι αρκετή. Πιο επίκαιρο από ποτέ. Τώρα που ο ανθρώπινος παραλογισμός ξαναχτυπά κόκκινο.
«Σκοτώστε όσες κίσσες θέλετε, αν μπορείτε να τις πετύχετε, αλλά να θυμάστε ότι είναι αμαρτία να σκοτώνετε τα κοτσύφια.»
Επηρεασμένη από τα κινήματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα κι από τις εμπειρίες της από την Αλαμπάμα όπου μεγάλωσε, η Harper Lee θίγει τα ζητήματα του ρατσισμού και των φυλετικών διακρίσεων μέσα από την αθώα και τρυφερή ματιά των παιδιών, της Σκάουτ και του Τζεμ. Γράφει απλά, ουσιαστικά και αυθεντικά. Όπως ακριβώς σκέφτονται και νιώθουν τα παιδιά χωρίς «ενήλικες» περιπλοκές. Μας διδάσκει σεβασμό και κατανόηση σε έναν κόσμο όπου πρωταγωνιστούν η βία και οι προκαταλήψεις, όπου τα «κοτσύφια» στοχοποιούνται άδικα και παράλογα.
Αν και δυστυχώς η Harper Lee έφυγε από τη ζωή τον Φεβρουάριο που πέρασε, μάς άφησε μια ιδιαίτερη κληρονομιά. Το "Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια", βαθιά ανθρώπινο και συγκινητικό, αποτελεί ένα λογοτεχνικό διαμάντι. Όταν το (ξανα)διαβάσεις και συνειδητοποιήσεις το αριστούργημα που κρατάς στα χέρια σου, πάρε το "Go get a watchman" και δες την ματιά της ενήλικης Σκάουτ· γράφτηκε πριν από τα «κοτσύφια», αλλά τελικά κυκλοφόρησε μισό αιώνα αργότερα. Το ίδιο θα κάνω κι εγώ.
 
[1] Harper Lee, Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια, εκδόσεις Bell, Αθήνα, 1984.
 
[της Δήμητρας Αλεξανδράκου]

 

Μοιράσου κι εσύ το βιβλίο που διάβασες πρόσφατα και σε έκανε να γελάσεις, να ταξιδέψεις, να ονειρευτείς, να αμφιβάλεις. Στείλε στο newsletter@upatras.gr με θέμα Seize the Book και τον επόμενο μήνα ίσως δεις αρκετούς στο Πανεπιστήμιο να τριγυρίζουν διαβάζοντας το βιβλίο σου.